Osoba fizyczna prowadząca działalność gospodarczą nie ma formalnego obowiązku posiadania konta firmowego. Ma jednak obowiązek dokonywania pewnych operacji bezgotówkowo (poprzez konto). W efekcie organy podatkowe często twierdzą, że konto firmowe powinno być odrębnym kontem od konta prywatnego. Tym samym wskazane jest posiadanie konta firmowego (można znaleźć darmowe konta internetowe). Bez względu jednak na to, czy podatnik posiada konto firmowe, płatności firmowych może dokonywać z konta prywatnego. Uzasadnienie: posiadanie rachunku bankowego związanego z prowadzoną działalnością nie jest obowiązkowe (za jego brak nie grozi żadna kara). Lepiej go jednak założyć i to od razu, gdyż przy prowadzeniu działalności może okazać się niezbędny.

Rachunek bankowy jest potrzebny przedsiębiorcy m.in. z następujących powodów:

  • zapłata podatków przez podatników prowadzących działalność gospodarczą i obowiązanych do prowadzenia księgi rachunkowej lub podatkowej księgi przychodów i rozchodów następuje co do zasady w formie polecenia przelewu
  • składki ZUS powinny być odprowadzane w drodze obciążenia rachunku bankowego płatnika składek (przelewem)
  • zwrot podatku VAT można otrzymać wyłącznie na rachunek bankowy
  • niektóre inne płatności muszą być dokonywane w formie bezgotówkowej – na mocy art. 22 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (tekst jedn.: Dz. U. z 2013 r. poz. 672) dokonywanie lub przyjmowanie płatności związanych z wykonywaną działalnością gospodarczą następuje za pośrednictwem rachunku bankowego przedsiębiorcy w każdym przypadku, gdy stroną transakcji, z której wynika płatność, jest inny przedsiębiorca oraz jednorazowa wartość transakcji, bez względu na liczbę wynikających z niej płatności, przekracza równowartość 15.000 euro przeliczonych na złote według średniego kursu walut obcych ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski ostatniego dnia miesiąca poprzedzającego miesiąc, w którym dokonano transakcji.

W chwili obecnej przepisy bankowe nie przeciwstawiają sobie rachunków oszczędnościowo-rozliczeniowych i rachunków bieżących. Zgodnie z art. 49 ust. 1ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Prawo bankowe (tekst jedn.: Dz. U. z 2002 r. Nr 72, poz. 665, z późn. zm.), banki mogą prowadzić w szczególności następujące rodzaje rachunków bankowych: – rachunki rozliczeniowe, w tym bieżące i pomocnicze, – rachunki lokat terminowych, – rachunki oszczędnościowe, rachunki oszczędnościowo-rozliczeniowe oraz rachunki terminowych lokat oszczędnościowych, – rachunki powiernicze. Powyższe powoduje, że rachunek bieżący (firmowy) jest formą rachunku rozliczeniowego, a więc należy do tej samej rodziny, co ROR. Urzędy zatrzymały się jednak na stanie prawnym sprzed kilku lat, kiedy rachunek firmowy był wymagany, bo nie wszystkich czynności można było dokonać z rachunku prywatnego.